Babykwaaltje

De taboe van imperfectie.

06:00

Kleine Fleur. Fotocredits: Laura Siegal

Oké. Time for change, lieve mama's! Hoog tijd, om de taboe die rust op imperfectie te verbreken. Ik ben overweldigd door de herkenning die er afgelopen maanden werd gevonden op Mama van Dijk. Juist nu ik ,zoals jullie van mij gewend zijn, open en eerlijk schrijf over het leven als mama. Ook als het moederschap soms even zwaar valt. 


Waarom zou zij zich voordoen dat het moederschap zo zonnig is terwijl zij soms met tranen in haar ogen in slaap valt. Niet wetend wat voor een dag morgen brengt. Waarom zou zij doen alsof zij alles onder controle heeft? Terwijl het lichaam dat 24 uur per dag paraat staat om te zorgen soms gewoon even op is. Waarom zou zij binnen afzienbare tijd alweer splinterdun paraat staan? Terwijl ze zoekt naar nieuwe kracht. Waarom lieve mama's? Geef imperfectie een kans. Vandaag. Omdat je op die manier durft fouten te maken, te delen in moeilijke tijden. En kunt leren, steeds opnieuw. Ook als mama's van elkaar. Ik vraag je niet teneer geslagen, zuchtend en steunend door het leven te gaan. Verre weg van dat. Ondanks we in roerige tijden leven, genieten wij van zoveel kleine dingen, maakt elke stap die we zetten, ééntje voor of achteruit, ons dankbaar, brengt het ons dichter bij elkaar. Dichterbij onze Maker.

Stop de taboe van imperfectie. Waarom zou het leven splinterdun, hardwerkend, onbevangen, zorgeloos, perfect, beter zijn? Vergeet niet wat een prestatie je lijf heeft verricht. Een wonder van nieuw leven. Vergeet niet dat jouw armen troosten sinds de allereerste dag. Jouw liefdevolle stem kalmeren, zorgen voor die glunderende glimlach. Het moederschap mag zwaar zijn, waarom niet? Voel je vrij om te delen, voor de ander die het ziet, zodat die jou kan omringen met de warmte, voor nieuwe kracht na dat verdriet. Strijdbaar voor het leven. Een moeder voor altijd. Niet zorgeloos, niet zonder struggels, niet zonder dat je lijd. Geen eindeloze zelfmee'lijden maar lucht je hart deel gerust die pijn. Het hoeft heus niet. Niet allemaal perfect te zijn.

Overweldigd hebben jullie mij. Door alle reacties van herkenning. Zoveel moeders waarbij het echt niet van een leien dakje is gegaan. Of het ouderschap ze beter gezegd maandenlang tot wanhoop heeft gedreven. En toch miste ik dat geluid. Zodat ook die nieuwe mama durft te delen, want soms is het even zwaar. Zodat herkenning word gevonden. Zonder fronzen, geen bezwaar. Durf uit te spreken (nieuwe) mama, perfectie dat ben jij, door imperfect, met liefde te omringen, staat herkenning aan jouw zij.

Leef het leven. Vol overgave. Geniet. En verwonder.
Jij, mama. Je mag er zijn. Je bent zó geliefd. Je bent het waard. Voor hem, voor haar. Elke dag opnieuw.

PS: Excuses the mess, the children are making memories. Een imperfect huishouden, een liefdevol thuis. 


-x- Mama van Dijk

Leuk als je reageert!

3 reacties

  1. Super mooi geschreven en meer dan waar. Hoewel ik dit diep van binnen wel weet, probeer ik vaak voor mezelf, m'n kinderen en de buitenwereld een perfect beeld neer te zetten, met een opgeruimd huis, kleding in de plooi en een gezicht voor make-up. Waarom inderdaad. Als mijn kinderen gelukkig zijn, als ik gelukkig ben, als mijn man gelukkig is. Dat is toch voldoende. Dan zijn we toch perfect!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat mooi dat je het zegt. Bedankt. En zo is het! Zo zitten we ook allemaal in elkaar. -x- Mama van Dijk

      Verwijderen