Zwangerschap

"Wegzwijmelen bij de herinnering, genieten van vandaag en dromen van morgen"

07:13


Op mijn blog zullen we de komende tijd samen een 'reisje' gaan maken terug in onze herinneringen, terug in de tijd.
In mijn vorige post kon je lezen hoe de afgelopen maanden hebben gevoeld. Hoe de tijd stil leek te staan maar ook zo snel voorbij is gevlogen. Hoe heerlijk is het om regelmatig even stil te staan? Om weg te zwijmelen bij de herinnering, te genieten van vandaag en te dromen van morgen.



Vandaag blik ik terug op mijn zwangerschap. Op 25 Juni 2014 deed ik een test die onze levens van mijn man en ik compleet zou veranderen. We woonden in die tijd tijdelijk ,als getrouwd stel, bij mijn ouders omdat ons huis werd gebouwd en nog niet af was. We waren er heel bewust mee bezig, nadat we in Juni 2012 zijn getrouwd was dit onze grootste wens, een gezinnetje te kunnen vormen. Zo besloot ik die dag, s'morgens vroeg, na het uitblijven van mijn ongesteldheid (op de dag dat het zich normaliter zou aandienen) naar de badkamer te gaan zodra iedereen het huis had verlaten. Ik kon niet langer wachten of het misschien toch op gang kwam, las uren artikelen op internet om de allerkleinste kenmerken van een mogelijke zwangerschap te ontdekken. Maar voelde niets dat erop leek dat het al raak zou zijn, toch besloot ik te testen. Gewoon uit nieuwsgierigheid, gewoon door dat sprankje hoop. We hadden immers een kans!

Ik pakte, met licht verhoogde hartslag, de test uit de verpakking. Door mijn hoofd gierden de ene gedachte naar de andere. Wat als.. Daar zat ik dan, vol spanning, in mijn ouderlijk huis, in mijn ouderlijk' badkamer, op een wc die al 20 jaar bekend was. Ik was niet helemaal alleen, op de bad rand naast de wc, lag manlief. Nee hij lag daar niet echt. Onze telefoons hielden nauw contact. Terwijl de banden van zijn truck over de weg gleden, was ook hij er toch een beetje bij. 'Daar gaat'ie dan lieverd' stuurde ik. Verwarrend over het feit of ik de bijsluiter wel goed had gelezen en de test wel op een juiste manier had gedaan legde ik hem zoals de bedoeling was plat naast me neer. Op de bad rand. Naast manlief, uhh, de telefoon! Het wachten begon. Terwijl mijn hartslag in mijn keel bonkte besefte ik dat deze uitslag ons leven drastisch zou kunnen veranderen. Een paar minuten leken uren. Okee, zal ik kijken? Mijmerde ik.
Terwijl mijn ogen al enthousiast werden van de dikke streep ,die de teststreep bleek te zijn, besloot ik toch nog even te wachten. Nu moest er wat staan, nu zou er toch echt een uitslag te zien moeten zijn. Ik haalde terwijl ik nog steeds met een hartslag van 180 op de wc zat de test weer tevoorschijn! Huh! Een heeel licht streepje dat amper te zien was?! Gauw maakte ik een foto en stuurde die door. Op de foto was het streepje zoveel duidelijker dan in het echt. Zou het gezichtsbedrog zijn? Nuchter en kalmerend sprak mijn man me toe dat een streepje, hoe onzichtbaar hij ook leek, toch echt een streepje was!! Ik kon mijn ogen niet geloven. Zou het dan echt?!
Even leek het binnen te dringen en zo feliciteerde we elkaar die ochtend op de wc zittend, met manlief op de bad rand. We waren in verwachting!!

De dagen die daarop volgden maakten plaats voor 'geheime' gesprekjes op onze zolderkamer waar wij in de tijd verbleven. Het was nu nog alleen ons gelukje, ons geheimpje, niemand die het wist ,alleen wij. Hoe zouden we het iedereen vertellen? Moesten we nog meer testen doen?
Dat laatste leek mij al snel een heel goed plan en zo volgden er nog 5 testen. Steeds positiever, steeds duidelijker.

Dankbaar,ja intens dankten we onze Hemelse Vader, voor wat hier zojuist gebeurde..
Wij zouden in het jaar dat volgde de ouders gaan worden van een prachtige gezonde dochter, Naomi- Noraly Julie!


-x-

Mama van Dijk



Leuk als je reageert!

0 reacties